آزاد !! راه قم - اصفهان
                     دمدمه های طلوع
چشم ها چه بی تفاوت و سرد
                               گرم می شوند
آهای پدال گاز !
            سر از بالین بردار
مگر مانع های وسط راه را
                           نمی بینی !؟
                                 که بی محابا شده اند
آه...
   چه باشتاب
                از او دور می شوم
خدایا
     پس آن کنترل های نامحسوست
                                         کجا هستند ؟

امشب ولی گریز به پروانه می زند
با مادرش دوباره کمی چانه می زند

آن کس که آشنا شده ، مادر ! به من بگو
در را چرا شبیه به بیگانه می زند ؟

آن مرد مهربان که  سرانگشت  خسته اش
موهای پرغبار مرا شانه می زند

آن کس که گفت من  پدرت می شوم ، بخند
 آیا سری دوباره به این خانه می زند ؟

این لحظه ها که زوزه به روباه می رسد
این لحظه ها که موش به میخانه می زند

این لحظه ها که دشنهء دستان سایه هاست
این لحظه ها که تیشه به ویرانه می زند

وقتی دلم برای پدر شور می زند
احساس می کنم که یتیمانه می زند

...

حالا هنوز تکیه به در داده کودکی
با قلب کوچکی که خدایا !
                                 نمی زند

شش روز تمام ، صخره بودیم فقط
یک روز اگر کمی دورویی نکنیم

یک روز فقط اگر که جز نام فلق
سرچی نکنیم  ( جستجویی نکنیم )

نوبت که به موج مثبت گریه رسد
حیف است که جمعه آرزویی نکنیم

حیف است که زیر چتر باران نرویم
در ساحل ندبه گفتگویی نکنیم

باید که به گریه راه را آب زنیم
در مصرف آب صرفه جویی نکنیم

    می دانی ؟ ماه رمضان که می رسد احساس می کنم ما را به دو میهمانی توأمان دعوت کرده اند... اصلا راستش را بگویم ، گاهی دلم می خواهد ماه "کرامت الهی" را ماه "کریم اهل بیت" بخوانم...

گفت سُبحانَ ربّی الاَعلی
وَ بِحَمدِه ، که پرشکوفه ترین

لحظه های نماز او این بود :
سجده ای در  تراز  عرش بَرین

سجده گُل داد و شد تمام ، ولی
حضرتش سر نهاده روی زمین

مانده مسجد میان حیرت و بهت
حیرتی با سکوت محض ، قرین

اتفاقی گمان کنم افتاد
اتفاقی عجیب و مهرآگین

اتفاقی که پشت ثانیه ها
می شود سایه بان سجده چنین

تا نمازی که نور چشم نبی ست
برود زیر سایه ای سنگین

رفته بر روی شانه های رسول
کودکی از تبار فروردین

مجتبی ، کودک نخست بهار
دومین فصل رویش آیین

باورت می شود ؟ دلیل این بود
باورش گرچه مشکل است ببین

شانه هایی که جای دست کسی ...!!
وَ نمازی که جای آن در دین...!!

ماه میلاد او مبارک باد
شأن او ویژه است ، ویژه      
                                       
                                    همین 

مقدم فرخندهء امام عصر (روحی فداه) فرخنده تر


از کنارم رد می شوی
                با کوله بار نگاهی تلخ
ومن
        چشم هایم را
              در ویترین سوهان فروشی ها
                                               جا گذاشته ام
آه...
چه قدر
        شیرینی های ساختگی
                                برای سلامت انسان
                                                        زیانبارند